Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Ερυθρός Σταυρός και η Ερυθρά Ημισέληνος, τα δυο βασικά σύμβολα του Κινήματος.

Το Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, που ονομάζεται χάριν συντομίας Ερυθρός Σταυρός, αποτελεί ανθρωπιστικό κίνημα και περιλαμβάνει σήμερα ένα πλήθος οργανώσεων με κοινούς σκοπούς. Το απαρτίζουν η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού, η Διεθνής Ομοσπονδία Συλλόγων Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου και 175 Εθνικοί Σύλλογοι Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου. Η παλαιότερη οργάνωση στους κόλπους του κινήματος είναι η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού, η οποία ιδρύθηκε το 1863 ως ιδιωτική ανθρωπιστική οργάνωση από πέντε επιφανείς πολίτες της Γενεύης. Η αρχική της ονομασία ήταν "Διεθνής Επιτροπή για την ανακούφιση των τραυματιών" και έλαβε το σημερινό της όνομα το 1876.

Το 1864 με την παρότρυνση της Επιτροπής και με πρωτοβουλία της ελβετικής κυβέρνησης οργανώθηκε μια διεθνής διπλωματική διάσκεψη η οποία ενέκρινε τη Συνθήκη της Γενεύης για τη βελτίωση της τύχης των τραυματιών και των αιχμαλώτων του πολέμου. Η συνθήκη αυτή εδραίωσε την υποχρέωση βοήθειας και θεραπείας προς τους τραυματίες και αρρώστους οποιασδήποτε εθνικότητας καθώς και την ουδετερότητα των στρατιωτικών νοσοκομείων, ασθενοφόρων και υγειονομικού προσωπικού.

Υιοθέτησε το σήμα του κόκκινου σταυρού σε λευκό φόντο, που ισχύει σ' ολόκληρο τον κόσμο και είναι εύκολα αναγνωρίσιμο. Το σύμβολο του κόκκινου (ερυθρού) σταυρού επιλέχθηκε προς τιμήν της Ελβετίας, ουδέτερης χώρας που φιλοξένησε το συνέδριο, αντιστρέφοντας τα χρώματα της σημαίας της.

Την ίδια χρονιά ιδρύθηκαν σε ευρωπαϊκές χώρες οι πρώτοι Εθνικοί Σύλλογοι Ερυθρού Σταυρού.

Το 1877, κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, η Οθωμανική αυτοκρατορία, όπως στη συνέχεια και όλες οι μουσουλμανικές χώρες, αποφάσισε να υιοθετήσει αντί για το σταυρό, που είναι χριστιανικό σύμβολο, την κόκκινη ημισέληνο. Η επίσημη αναγνώριση της Ερυθράς Ημισελήνου έγινε το 1929 με την τροποποίηση του καταστατικού της Συνθήκης της Γενεύης.

Το Ισραήλ χρησιμοποιεί ως σύμβολο το κόκκινο αστέρι του Δαβίδ.

Στις μέρες μας ο Ερυθρός Σταυρός, εκτός από την περίθαλψη των τραυματιών και την προστασία των αιχμαλώτων πολέμου, ασχολείται και με τους πρόσφυγες. Παρεμβαίνει επίσης και σ' όλο τον κόσμο, σε περιπτώσεις καταστροφών

Από τον Κώστα Μπριασούλη

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ

Στην προηγούμενή μου εργασία, Δεκάλογος για την τάξη, είχα αναφέρει ως δέκατο λόγο ότι δεν πρέπει να απογοητευόμαστε από τις δυσκολίες, γιατί αυτές μας δυναμώνουν.

Η άποψή μου, γενικότερα, είναι ότι τόσο οι στερήσεις όσο και οι δυσκολίες μπορούν να παίξουν θετικό ρόλο στη ζωή του κάθε ανθρώπου και να ενδυναμώσουν το χαρακτήρα του.

Αυτές τον σπρώχνουν σ' έναν αγώνα για πρόοδο και δημιουργία και τον βοηθούν ν' ανακαλύψει δυνάμεις του εαυτού του που διαφορετικά ίσως να μην τις μάθαινε ποτέ. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τις δυσκολίες χρησιμοποιεί περισσότερο το μυαλό του και οπλίζεται με υπομονή, θέληση και δύναμη. Το κάθε εμπόδιο είναι μια πρόκληση και μια νέα αφετηρία για αγώνα.

Αν όμως όλα στη ζωή ήταν εύκολα και τακτοποιημένα για ποιο λόγο θα έπρεπε ν' αγωνιστεί και να κουραστεί; Πώς θα καταλάβαινε τότε την αξία της προσπάθειας και της επιτυχίας; Τι νόημα θα είχε ο αγώνας;

Θα αναφέρω τώρα αποσπάσματα από έργα συγγραφέων που ενισχύουν την άποψή μου.

Το ένα είναι από τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη όπου παρουσιάζεται η Πενία (=Φτώχεια) να λέει ότι η στέρηση είναι το κίνητρο της ανθρώπινης δημιουργίας, ενώ ο Πλούτος αποτρέπει τους ανθρώπους από τη γνώση, τη δημιουργία και την προσπάθεια.

Το άλλο είναι από το το μυθιστόρημα "Youth" του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας (το 2003) Νοτιοαφρικανού συγγραφέα J. M. Goetzee, που λέει ότι η ανέχεια είναι το σχολείο της ψυχής κι ότι δυναμώνει κάποιον για το μέλλον.

Πενία:<<Είμαι η μόνη των αγαθών σας αιτία και ζείτε καλά εξαιτίας μου μόνο>>.

<<Όμως με μένα εύκολα βρίσκεις όσα χρειάζεσαι γιατί εγώ κάθομαι στο νου του τεχνίτη όπως κυρά τον αναγκάζω να ψάξει και τρόπο να βρει και ανάγκες και φτώχεια να λύσει>>.

"Happiness, he tells himself, teaches one nothing. Misery, on other hand, steelw one for the future.

Misery, is a school for the soul. From the waters of misery one emerges on the far bank purified, strong, ready to take up again the challenges of a life of art".

Βασίλης Παπαθανασίου Α'3

Νομοθετούμε 1. !!!

Κάθε μήνα οι πολίτες που έχουν υψηλό εισόδημα (πάνω από 2.000€) να δίνουν το 10% απ’ αυτό, στον οργανισμό της Unicef βοηθώντας την έτσι να συνεχίσει το καταπληκτικό έργο που πραγματοποιεί φροντίζοντας εκατομμύρια παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Κάθε Χριστούγεννα οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλλουν ένα ποσό με στόχο τη δημιουργία σχολείων και κέντρων εκπαίδευσης στις χώρες του τρίτου κόσμου στις οποίες το επίπεδο αναλφαβητισμού είναι υψηλό. ΓΙΑΤΙ Ο ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΡΩΠΟΣ

Το μήνυμα τού George Carlin.

(Η γυναίκα του "έφυγε"...και ο George την ακολούθησε την ίδια χρονιά, τον Ιούλιο τού 2008).
Στον George Carlin (όσοι δεν τον γνωρίζουν, ήταν κωμικός στις δεκαετίες τού '70 και τού ΄80) η πλούσια ψυχική του διάθεση τού επέτρεπε να γράφει δυναμικά αλλά και διαχρονικά μηνύματα όπως το παρακάτω επειδή ό,τι έλεγε και έγραφε έβγαινε σαν... χείμαρρος μέσα από την καρδιά του.

Το παράδοξο των καιρών μας είναι, ότι:

Ενώ έχουμε οικοδομήσει ουρανοξύστες, η διάθεση μας είναι χαμηλή, όσο ένα μονόροφο σπίτι.
Ενώ έχουμε κατασκευάσει δρόμους ταχείας κυκλοφορίας, είμαστε στενόμυαλοι και οι αντιλήψεις μας πιο στενές κι' από ένα σοκάκι.
Ενώ καταναλώνουμε περισσότερα, διαθέτουμε λιγότερα.
Ενώ αγοράζουμε περισσότερα, τ' απολαμβάνουμε λιγότερο.
Ενώ έχουμε μεγαλύτερα σπίτια, οι οικογένειές μας είναι μικρότερες.

Ενώ έχουμε στη διάθεσή μας περισσότερες ευκολίες, ο ελεύθερος χρόνος μας είναι ανύπαρκτος.
Ενώ υπάρχουν περισσότερα διπλώματα, και περισσότερες γνώσεις, η κοινή λογική είναι δυσεύρετη όπως λιγότερη είναι και η κρίση.
Ενώ υπάρχουν περισσότεροι ειδικοί, τα προβλήματα είναι περισσότερα.
Ενώ υπάρχουν περισσότεροι γιατροί, η υγεία τού σύγχρονου ανθρώπου (πνευματική και σωματική) είναι αρρωστημένη και εξαρτάται από κάθε είδους φάρμακα και ψυχοφάρμακα.
Πίνουμε πολύ, καπνίζουμε πολύ, ξοδεύουμε σπάταλα, αλλά τσιγκουνευόμαστε το γέλιο.

Οδηγούμε γρήγορα, αλλά σκαφτόμαστε αργά, Η κάθε είδους πείνα μας εξοργίζει και μας κάνει να οδηγούμε απερίσκεπτα με τα ηχεία στο... διαπασών.
Ξενυχτάμε, τάχα, για να χαλαρώσουμε, αλλά το πρωί ξυπνάμε πιο κουρασμένοι και κακό- κέφι.. Δεν έχουμε χρόνο για διάβασμα, αλλά αρκετό για την τηλεόραση και πολύ λίγο για να προσευχηθούμε.
Έχουμε πολλαπλασιάσει την περιουσία μας εις βάρος των αξιών.
Πολυλογούμε, ακατάπαυστα, αγαπάμε σπάνια και μισούμε.... συχνότατα.

Έχουμε μάθει πως να επιβιώνουμε, αλλά όχι να ζούμε.
Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια.
Πήγαμε -ήρθαμε στο φεγγάρι, αλλά υπάρχει πρόβλημα προκειμένου να διασχίσουμε τον δρόμο για να συναντήσουμε τον νέο μας γείτονα.
Κατακτήσαμε το διάστημα, αλλά δεν έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε τον εαυτό μας.
Κάνουμε μεγαλύτερα πράγματα, αλλά όχι καλύτερα.
Προσπαθούμε να καθαρίσουμε την ατμόσφαιρα, έχοντας δηλητηριασμένη την ψυχή μας.

Διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι τις προκαταλήψεις μας.
Γράφουμε περισσότερο, αλλά μαθαίνουμε λιγότερα.
Σχεδιάζουμε περισσότερα, αλλά επιτυγχάνουμε λιγότερα.
Μάθαμε να βιαζόμαστε, αλλά όχι να υπομένουμε και να... επιμένουμε.
Κατασκευάσαμε περισσότερα computers για να αποθηκεύουμε πληροφορίες, να παράγουμε περισσότερα αντίγραφα, αλλά επικοινωνούμε όλο και λιγότερο.
Βρισκόμαστε στην εποχή των γρήγορων τροφών, αλλά και τής αργής χώνευσής τους.

Είμαστε μεγαλόσωμοι, αλλά μικρόσωμοι στην προσωπικότητα. έχουμε μεγάλα έσοδα και επιφανειακές σχέσεις.
Ζούμε στην εποχή των δύο μισθών, αλλά περισσοτέρων διαζυγίων, πολυτελή σπίτια, αλλά διαλυμένα σπίτια.
Ταξιδεύουμε περισσότερο, αλλά τα ταξίδια είναι πολύ σύντομα.
Χρησιμοποιούμε σερβιέτες τής μιας χρήσης, αλλά έχουμε πετάξει στα σκουπίδια την ηθική ενώ οι γνωριμίες μας διαρκούν μια βραδιά.
Οι περισσότεροι πάσχουν από παχυσαρκία και προσπαθούν με χάπια να βρουν τη χαρά, την ησυχία, μα και τον θάνατο.

Είναι η εποχή τής επίδειξης, μα όχι τής σύνεσης.
Στις μέρες μας η τεχνολογία μπορεί να σου φέρει αυτό το γράμμα στην οθόνη τού Υπολογιστή σου όπου και μπορείς να επιλέξεις αν θα το κρατήσεις ή θα το πετάξεις στα σκουπίδια διαγράφοντάς το μ' ένα "κλικ".
Μην ξεχνάς, να διαθέτεις περισσότερο χρόνο για τους αγαπημένους σου επειδή δεν πρόκειται να είναι για πάντα κοντά σου.
Μην ξεχνάς, να λες μια καλή κουβέντα στο μικρό που σε θαυμάζει, διότι σύντομα αυτό το μικρό παιδί θα μεγαλώσει και θα είναι ο... διπλανός σου.
Μην ξεχνάς ν' ανοίγεις τη ζεστή σου αγκαλιά σε όποιον βρίσκεται δίπλα σου επειδή αυτή είναι ο μόνος θησαυρός που μπορείς να δώσεις από τα βάθη τής καρδιά σου χωρίς να σου κοστίσει μια... δεκάρα.

Να θυμάσαι να λες, πάντα στον σύντροφό σου «Σ' αγαπώ» και σ' όποιον αγαπάς, με ζέστη και αίσθηση. ΄Ενα φιλί κι' ένα αγκάλιασμα "μαντάρει" κάθε σχίσιμο που βγαίνει από μέσα από την πληγωμένη σου ψυχή.
Να θυμάσαι να κρατάς το χέρι τού αγαπημένου σου και να απολαμβάνεις τη στιγμή επειδή κάποια μέρα το πρόσωπο αυτό δεν θα βρίσκεται δίπλα σου.
Διέθετε χρόνο για την αγάπη και τον καλό λόγο, όπως επίσης και για κάθε καλή σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό.

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΤΕ, Ο,ΤΙ!

Η ζωή δεν μετριέται με τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που αυτές.... "κόβονται".

Για τα παιδιά που πεθαίνουν από πείνα

Το 2009 άλλα 100 εκατομμύρια άνθρωποι θα προστεθούν στο 1 δισεκατομμύριο των συνανθρώπων μας που δεν έχουν ένα πιάτο φαΐ για να ζήσουν καθημερινά, δηλαδή σ' αυτούς που σε απόλυτη φτώχεια και υποσιτισμό, θέλοντας και μη επιχειρούν να ζήσουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

* Το ένα στα 3 παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι καχεκτικό.

* Περίπου 129 εκατομμύρια παιδιά είναι λιποβαρή -σχεδόν ένα στα 4.

* 24 χώρες εμφανίζουν το 80% του χρόνιου υποσιτισμού.

* Πάνω από 500 εκατομμύρια παιδιά στις αναπτυσσόμενες χώρες αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα δολάριο ημερησίως.

Η εικόνα-παγκόσμιο σύμβολο όσο και αόρατη όψη μιας κατάστασης: του παιδιού που πεθαίνει από την πείνα, ίσως την έλλειψη εμβολίων ή ακόμη χειρότερα, από τη στέρηση βιταμινών, όπως η «Αλφα» (κόστους μόνο 0,60 σεντ για δύο δόσεις τον χρόνο), αποτελεί πανανθρώπινο σκάνδαλο και ένα από τα μεγαλύτερα διακυβεύματα για τα δικαιώματα του παιδιού, τόνισε χθες, με την ευκαιρία της φετινής 20ής επετείου από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ο επικεφάλης του ελληνικού τμήματος της Unicef Λ. Κανελλόπουλος.

Πηγή : Ελευθεροτυπία

Νιώθουμε... «δυσκολία» στην προσωπική επαφή με ΑμεΑ

Του ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Θα τους εμπιστευόμασταν ως επαγγελματίες, ακόμη κι ως πολιτικούς, όμως στην προσωπική επαφή με τους ανάπηρους... νιώθουμε μια «δυσκολία»!
Αυτό είναι το προφίλ των Θεσσαλονικέων έναντι των ΑμεΑ, όπως καταγράφεται μέσα από έρευνα της εταιρείας δημοσκοπήσεων Palmos Analysis, που έγινε για λογαριασμό της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Αναπηρία Σήμερα».

Οι ερωτώμενοι δήλωσαν ότι αισθάνονται «δύσκολα» όταν βρίσκεται στην «παρέα» κάποιο άτομο με νοητική υστέρηση σε ποσοστό 24%, με σύνδρομο Ντάουν 22%, με κινητική αναπηρία 13%, κάποιος τυφλός 13% ή κάποιος κωφάλαλος 4%. Το χαμηλό ποσοστό που καταγράφεται για τους κωφούς αποδίδεται στο ότι αυτή η μορφή αναπηρίας δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή σε τρίτους.

Πάντως, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε ο υπεύθυνος της οργάνωσης, Φώτης Μπίμπασης, οι Θεσσαλονικείς αισθάνονται κυρίως αλληλεγγύη (45%), αλλά και οίκτο (38%), όταν έρχονται σε κοινωνική επαφή με κάποιον ανάπηρο, ένα 26% δηλώνει ότι αισθάνεται αμηχανία και περίπου ένας στους δέκα παραδέχεται ότι νιώθει δυσφορία!

Υψηλό εμφανίζεται το ποσοστό των πολιτών που δηλώνει εμπιστοσύνη σε κάποιο άτομο με αναπηρία, προκειμένου να του αναθέσει κάποιο επαγγελματικό αντικείμενο. Για παράδειγμα, θα εμπιστεύονταν έναν ανάπηρο ως εκπαιδευτικό (78%), δικηγόρο (73%) ή λογιστή (71%), ενώ ενθαρρυντικό είναι ότι θα ψήφιζαν ΑμεΑ για αιρετές θέσεις. Το 89% δήλωσε ότι θα στήριζε κάποιο άτομο με αναπηρία για δήμαρχο και 88% για νομάρχη.

Μέτριες έως ανύπαρκτες χαρακτηρίζονται οι υποδομές και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την πρόσβαση ή την εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρίες στους εργασιακούς χώρους. Η πλειοψηφία των ερωτώμενων τα βαθμολογεί με 2,47, σε κλίμακα από το 1 έως το 5. Ακόμη χειρότερη παρουσιάζεται η εικόνα για τους δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος όπου η μέση βαθμολογία πέφτει στο 2,19, ενώ «κάπως καλύτερη» είναι η αξιολόγηση για το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης που παίρνει 2,57.

Η έρευνα διεξήχθη στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης, από τις 23 ώς τις 27 Νοεμβρίου, σε δείγμα 801 ατόμων, ηλικίας 18 ετών και άνω, με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα για τα Ατομα με Αναπηρία.

Πηγή : Ελευθεροτυπία

Εθισμένοι έφηβοι, όμηροι του Ιντερνετ

Εντυπωσιακά αποτελέσματα έρευνας

Του Γιαννη Eλαφρου

Παιδιά που ξενυχτούν στα Iντερνετ καφέ. Εφηβοι που απομονώνονται. Μαθητές που παραμελούν τα μαθήματά τους. Νέοι που αναπτύσσουν σε μεγαλύτερο βαθμό «παραβατική συμπεριφορά». Πίσω απ’ όλα αυτά μπορεί να βρίσκεται ένας σύγχρονος εθισμός, που «χτυπάει» όλο και περισσότερο: ο εθισμός στο Διαδίκτυο. Δεν πρόκειται για περιθωριακό φαινόμενο. Απογραφική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Κω, το πρώτο τρίμηνο του 2008 και παρουσιάστηκε στο πετυχημένο 1ο πανελλήνιο διεπιστημονικό συνέδριο για τους κινδύνους από τη χρήση του διαδικτύου (27 - 29 Νοεμβρίου στην Λάρισα) καταγράφει ότι μέχρι και το 11,3% των εφήβων χρηστών του Ιντερνετ αντιμετωπίζει πρόβλημα εθισμού.

«Επρόκειτο για την πρώτη στον κόσμο σχετική απογραφική έρευνα. Δηλαδή, ερωτήθηκε όλος ο πληθυσμός ηλικίας 14 - 19 ετών του νησιού, σύνολο 1.221 άτομα. Χρησιμοποιήθηκαν δύο εργαλεία μέτρησης του εθισμού στο Διαδίκτυο, δύο κλίμακες», λέει στην «Κ» ο κ. Κωνσταντίνος Σιώμος, εκ των ερευνητών, Δρ Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ειδικευόμενος ψυχίατρος παιδιών και εφήβων στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Με την πρώτη κλίμακα, το ποσοστό των εθισμένων εφήβων ανήλθε στο 11,3% των χρηστών, ενώ με τη δεύτερη στο 6,7%. «Και με τις δύο κλίμακες όμως καταγράφεται σημαντική άνοδος των εθισμένων παιδιών σε σχέση με την αντίστοιχη έρευνα που είχαμε διεξαγάγει στη Θεσσαλία το ίδιο διάστημα του 2006. Τότε, για παράδειγμα, το ποσοστό με την κλίμακα ΙΑΤ ήταν 8,2% στη Θεσσαλία, τώρα έφτασε το 11,3%», σημειώνει ο κ. Σιώμος. Αυξημένο ποσοστό (15%) κατέγραψε και μια άλλη έρευνα, μεταξύ 308 μαθητών 12 - 18 ετών στη Χίο, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο από την κ. Αντωνία Κυπαρίσση.

Η σημαντική αύξηση των ποσοστών εθισμού οφείλεται στη μεγαλύτερη διείσδυση του Διαδικτύου στην Ελλάδα, αλλά και στον εμπειρικό τρόπο με τον οποίο τα παιδιά το προσεγγίζουν, χωρίς καμία προειδοποίηση για τους κινδύνους ενός μέσου το οποίο έχει πάρα πολλές θετικές δυνατότητες. «Ο έφηβος δεν προσεγγίζει το Διαδίκτυο μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία, όπως και θα έπρεπε, ούτε οι γονείς του μπορούν να τον βοηθήσουν, αφού συνήθως δεν γνωρίζουν και πολλά πράγματα», τονίζει ο Κ. Σιώμος.

Οπως έχει καταγραφεί στις περισσότερες έρευνες, τα αγόρια είναι εκείνα που κινδυνεύουν περισσότερο. Επίσης, η επαρχία αντιμετωπίζει μεγαλύτερο πρόβλημα. «Η πολιτεία πρέπει να προχωρήσει στον σχεδιασμό προγραμμάτων πρόληψης του φαινομένου στα παιδιά και τους εφήβους», υπογραμμίζει ο Κ. Σιώμος, ο οποίος είναι και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο.

Οταν ο χρήστης αρχίσει...

Τι σημαίνει όμως εθισμός στο Διαδίκτυο; «Οταν ο χρήστης αρχίσει να συμπεριφέρεται όπως ο εθισμένος σε ουσίες. Οταν κάποιος σερφάρει για να ικανοποιήσει μια εσωτερική του ανάγκη και όχι για να εκτελέσει κάποιο έργο. Οταν χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο στο Διαδίκτυο και αρχίζει να ελαττώνει τις υπόλοιπες καθημερινές του δραστηριότητες», λέει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Φλώρος, ειδικευόμενος ψυχίατρος στην Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του AΠΘ. Πλέον υπάρχει και κλινική εμπειρία, καθώς δεκάδες παιδιά έχουν ήδη επισκεφθεί το ειδικό ιατρείο, που λειτουργεί στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης. «Υπήρχαν παιδιά που άφησαν το σχολείο, για να βρουν συμπαίκτες σε διαδικτυακά παιχνίδια από τις ΗΠΑ. Λόγω της διαφοράς ώρας (όταν είναι μέρα στις ΗΠΑ εδώ είναι νύχτα), οι έφηβοι ξενυχτούσαν», λέει ο κ. Φλώρος.

Ανησυχητικό είναι ότι τα φαινόμενα εθισμού στο Διαδίκτυο συνδέονται με παραβατική συμπεριφορά, όπως υπογραμμίζει στην «Κ» η κ. Βιργινία Φυσσούν, κλινική ψυχολόγος στον Ευαγγελισμό, που συμμετείχε στην έρευνα της Κω (μαζί με τους Κ. Σιώμο, Γ. Φλώρο, Νικ. Αγγελόπουλο, Νικ. Ιωαννίδη και τον επιστημονικά υπεύθυνο του Κέντρου Πρόληψης ΟΚΑΝΑ Κω Δ. Γερούκαλη). «Το ποσοστό εθισμού είναι μεγαλύτερο μεταξύ των παιδιών που έχουν υπολογιστή στο δωμάτιό τους. Δεν καταγράφηκαν διαφορές σχετικά με το οικονομικό ή μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας, αλλά γενικά όσα παιδιά είχαν μεγαλύτερο χαρτζιλίκι ήταν πιο επιρρεπή», σημειώνει η κ. Φυσσούν. Η κορύφωση στο φαινόμενο του εθισμού καταγράφηκε στην ηλικία της Β΄ Λυκείου.

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον των γονιών, γνώση και κριτήρια από το σχολείο και μια «γεμάτη» ζωή, ίσως είναι τα αντίδοτα στο νέο εθισμό.

Πηγή : Καθημερινή

s10

Νομοθετούμε !!!

Φτιάξτε ένα νόμο σαν το σαββατικό ή το ιωβηλαίο έτος για τη σημερινή εποχή.

Οι 11+1 μήνες της φιλανθρωπίας

Θα ήθελα να υπάρχει ένας νόμος που να λέει, ότι για 11 μήνες οι μεγαλέμποροι, εφοπλιστές, βιομήχανοι θα μπορούν να ωφελούνται από τα κέρδη τους, δίνοντας όμως το 12% αυτών στους φτωχούς, τους ανήμπορους, τους άνεργους και τους μετανάστες. Επίσης θα επιθυμούσα τον 12ο μήνα οι υπάλληλοι-εργάτες να ξεκουράζονται και να μην δουλεύουν παίρνοντας όμως το μισθό που τους αναλογεί.

Το 5ο έτος της ιδιοκτησίας και των χρεών

Όσον αφορά τις τράπεζες, θα ήθελα, κάθε 5 χρόνια να επιστρέφουν τα σπίτια των φτωχών ανθρώπων που κατασχέθηκαν ή δημοπρατήθηκαν. Επίσης, να διαγράφονται τα χρέη των ανήμπορων πελατών τους, έτσι ώστε να μην υπάρχουν δυστυχισμένοι και απογοητευμένοι πολίτες που συχνά φτάνουν στην μελαγχολία ή ακόμη χειρότερα στην αυτοκτονία.

Νεφέλη Μουρατίδου Α’2